تو می رفتی و پنجره ها باز بود

باد آرامی در حیاط می وزید و

شاخه های درخت نو پا را تکان می داد

تو رفتی، اما هنوز هم کسی نیست

که پنجره ها را ببندد ...

بوی تند قهوه در روز آدینه

سکوت روزنامه ای کهنه روی میز چوبی

و چتری که در انتظار باران به گوشه ای آویخته است،

خانه ای پر از غم و خاطره و امید،

نفس هایی که بی هدف فرو می روند و اگر

بر نیآیند ما را دچار اضطراب می کنند

سرگرمی ها و انتظارهای طولانی

و پایانی پر از اندوه و حسرت و غم،

نمی دانم که آیا

بودن معنایی جز این دارد یا نه ...

کفشهایی نو در انتظار گام هایی برای رفتن

یا کلاهی که چشم براه مردی آرام و با وقار،

در گوشه ای ایستاده است

و خاطرات سوخته ای که دل را بمانند آجری کهنه

در دیوار می فشارند، همه گویای یک حقیقتند

که زندگی در گذر است ...